Karl Hubbuch był niemieckim malarzem stylu werystycznego w ramach ruchu Nowej Rzeczywistości, litografem i profesorem sztuki.
Karl Hubbuch urodził się 21 listopada 1891 w Karlsruhe, jako syn urzędnika telegraficznego. W latach 1908–1912 uczęszczał do Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Karlsruhe, a następnie studiował w szkole Muzeum Sztuki Użytkowej w Berlinie pod kierunkiem Emila Orlika. W 1914 roku zgłosił się na ochotnika do wojska i służył w armii niemieckiej jako artylerzysta podczas I wojny światowej do 1918 roku. Po wojnie pobierał dalsze nauki w Karlsruhe i Berlinie, po czym został nauczycielem, a następnie w 1928 roku profesorem zwyczajnym litografii w Karlsruhe. W latach 20. XX wieku podróżował po Francji oraz organizował wspólne wystawy z Otto Dixem (1891–1969) i Georgiem Groszem (1893–1959).
Hubbuch podobnie jak wielu innych twórców, nie był ulubieńcem nazistów. Wyrzucono go z Akademii w Karlsruhe, w 1937 roku jako sztuka zdegenerowana jego obrazy zostały zdjęte z wystaw, a jemu samemu zakazano uprawiania sztuki. Hubbuch aby się utrzymać imał się różnych zajęć w czasie nazistowskiej zawieruchy. Wszystkie te zajęcia związane były jednak z malowaniem – malował więc ceramikę czy zegary.
Po upadku nazistowskiego państwa ponownie mianowano go profesorem akademii w Karlsruhe, gdzie wykładał w latach 1947–1957. Znowu mógł wystawiać swoje dzieła.
W 1970 roku Hubbuch prawie całkowicie stracił wzrok i do końca życia nie stworzył już żadnych dzieł. Zmarł 26 grudnia 1979 w Karlsruhe.
Sztuka Hubbucha zaliczana do realizmu, osiągnęła swój szczyt około 1923/24 roku reprezentując weryzm zaliczany do nowej rzeczywistości. Neorealistyczne rysunki i szkice artysty, wykorzystując dość oszczędne środki graficzne odmalowywały w krytyczny sposób blaski i cienie wielkomiejskiego oraz małomiasteczkowego życia. Krytyka Hubbucha nie była jednak tak agresywna jak na przykład Otto Dixa. Jedną z inspiracji była dla Hubbucha natomiast sztuka Maxa Beckmanna (1884–1950), podobnie jak nowe techniki multimedialne, takie jak film, fotografia i fotomontaż.
Do standardowych protagonistów satyrycznej i groteskowej sztuki Hubbucha należeli społeczni outsiderzy, bezrobotni, kobiety wynaturzone.
Już pod koniec lat 20. XX wieku prace Hubbucha wykazywały wyraźnie krytyczne podejście do nasilającego się ruchu narodowego socjalizmu, utożsamianego przez niego z konserwatywnym, starym porządkiem.
Największa kolekcja jego prac znajduje się w muzeum Schloss Gochsheim w Kraichtal koło Karlsruhe. We Fryburgu Bryzgowijskim fundacja Karl Hubbuch Stiftung zajmuje się jego dorobkiem.
Poddany lub Uległy (Der Untertan) z 1924 roku
Litografia na papierze welinowym
Zbiory sztuki w Chemnitz – Muzeum Gunzenhauser
Własność Fundacji Gunzenhauser
Zdjęcie: M. Neubauer
© Karl Hubbuch Stiftung
Copyright ©http://empiresilesia.pl
