Wyspy Tristan da Cunha odkryta została przez portugalskiego żeglarza Tristana da Cunha w 1506 roku. Zamieszkana została jednak dopiero w 1811 roku. Od innych lądów dzieli je 2000 kilometrów.
| Liczba mieszkańców | 4 |
| Utworzenie | 1811 |
| Upadek | 1816 |
| Najwyższa władca | Jonathan Lambert jako król Tristan da Cunha |
| Dzisiaj | brytyjskie terytorium zamorskie |
Przez stulecia na wyspę oraz okoliczne małe wysepki Nightingle, Inaccessible oraz Middle Island przybywali ludzie. Świadczy o tym fakt, że występowały na niej świnie domowe, najprawdopodobniej sprowadzone przez holenderskich żeglarzy.
W 1810 roku poszukiwacz przygód pochodzący z Salem w stanie Massachusetts Jonathan Lambert (1772–1812) wraz z dwoma towarzyszami oraz psem przybył na wyspę z planem stworzenia bazy handlowej dla wielorybników na południowym Atlantyku. W czasie podróży na niewielkim statku wielorybniczym Lambert obiecał jednemu ze współtowarzyszy Thomasowi Currie (Tommaso Curri) 12 hiszpańskich dolarów miesięcznie za pomoc w założeniu kolonii.
Niedługo potem Lambert mianował się królem Tristan da Cunha. 18 lipca 1811 roku opublikował w dzienniku „Boston Gazette” komunikat, w którym ogłosił przejęcie wysp i przemianowanie jej na Islands of Refreshment (pol. Wyspy Orzeźwienia). Lambert postawił sobie za cel stworzenie ostoi dla żeglarzy wszystkich nacji, wyznań i profesji. Nie pomyślał jednak o tym, że wysepki znajdowały się w środku niczego i nawet dzisiaj dzieli je od najbliższego stałego lądu – Republiki Południowej Afryki – 6-dniowy rejs statkiem.
Czterej osiedleńcy, a więc pies oraz 3 mężczyzn, zaczęli polować na foki, licznie zamieszkujące wyspy. W dość szybkim czasie przetrzebili ich populację. Oprócz tego, że stanowiły one ich jedyne pożywienie, mieszkańcy wyspy liczyli, że pozyskany z nich olej będzie stanowić zachętę dla żeglarzy, aby przybijali do wysp.
Po niespełna roku pobytu na wyspach 17 maja 1812 roku Lambert zmarł w tajemniczych, nigdy do końca nie wyjaśnionych okolicznościach. Wraz z nim śmierć poniósł jeden z towarzyszy, a także pies. Jedyny ocalony Thomas Currie twierdził, że Lambert wypłynął na połów, a jego łódź wywróciła się i on wraz z resztą utonął.
14 sierpnia 1816 roku do Islands of Refreshment na pokładzie HMS Falmouth przybył oddział angielskich żołnierzy, który zajął wyspę i utworzył tam bazę wojskową Fort Malcolm. Wtedy też odkryto Curriego, który, wynędzniały, opowiedział historię Lamberta i jego królestwa.
W końcu Tristan de Cunha zostało zasiedlone. W 1961 roku władze brytyjskie, w obliczu zbliżającego się wybuchu wulkanu na wyspie, ewakuowały wszystkich mieszkańców do hrabstwa Hampshire. Ci jednak później wrócili na wyspy. Dzisiaj populacja tych niewielkich czterech wysepek liczy ponad 250 ludzi.
