Ciekawe Luźne Podróże Świat Symbole państw

Symbole państw: Francja

flag-of-france-1447582035OLJ

Symbole narodowe Francji to nie tylko flaga, hymn i godło, ale także kilka charakterystycznych przedstawień, które na stałe utożsamiamy z tym krajem. Należą do nich wizerunki koguta galijskiego czy Marianne. Warto zaznaczyć, że Francja, jako państwo nie dysponuje aktem prawnym ścisłe określającym symbole państwowe (poza dewizą, hymnem oraz flagą), z tego też względu zastosowanie ma pewna ich liczba, używana w zależności od okoliczności.  

Strefa czasowa: UTC +1 – zima
UTC +2 – lato
Powierzchnia: 643 801[1] km²
metropolia:
551 695[1] km²
Liczba ludności
67 022 000
Najwyższy szczyt: Mont Blanc (4807 m n.p.m.)
Najniższy punkt: delta Rodanu 2 m p.p.m.


FLAGA KRAJU

Obecna flaga Francji wywodzi się z 1789 roku, kiedy to król Ludwig XVI do niebiesko-czerwonego, tradycyjnego symbolu Paryża, dodał biel kokardy dynastii Burbonów oraz flagi królewskiej. Ostatecznie obecny układ kolorów flagi ustalił się 15 lutego 1794 roku. W XVIII wieku interpretatorzy znaczenia kolorów flagi głosili różnorzędny status trzech warstw społecznych Francji, odpowiadający każdemu z kolorów:

  • biel – król,
  • błękit- szlachta,
  • czerwień – lud.


GODŁO I HERB KRAJU

Tak godło, jak i herb Francji w swoich przedstawieniach mają rózgi liktorańskie (łac. fascis – czyli pęku rózg obwiązanego rzemieniem, w który wetknięto topór o podwójnym lub pojedynczym ostrzu/swe znaczenie, jako symbolu władzy uzyskał w czasach etruskich królów, kiedy to był obnoszony przez ich osobistą ochronę – liktorów/zwyczaj ten przejęli cesarze rzymscy, zastępując początkowo używany topór o dwóch ostrzach – pojedynczym). Stanowiły wtedy symbole władzy sądowniczej i urzędowej.

Godło i herb stosowane są nieoficjalnie, a po raz pierwszy użyto ich w 1792 roku.

Godło Francji, choć nieoficjalne używane jest od 1912 roku. Do centralnie położonych róg liktoriańskich przymocowano tzw. tarczę amazonek, na której umieszczono skrót od République Française (FR). Końce tarczy tworzą wizerunki orła i lwa lub lwa i koguta, a całość przyzdobiono gałązkami dębu i lauru. 

Godło Francji
Godło Francji.

Herb Francji, podobnie jak godło ma charakter półoficjalny i używany jest od około 1905 roku. Na niebieskiej tarczy umieszczono centralnie złote rózgi liktorańskie ozdobione liśćmi dębu i lauru oraz napis: Liberté, Egalité, Fraternité.

Plik:Arms of the French Republic.svg
Herb Francji.

HYMN KRAJU

Muzykę i słowa pieśni stworzył 25 kwietnia 1792 roku Claude Joseph Rouget de Lisle, choć wtedy nazwał ją Chant de marche de l’Armée du Rhin lub Chant de guerre pour l’armée du Rhin (Marsz wojenny Armii Renu lub Pieśń wojenna Armii Renu). Piosenka stała się znana, jako pieśń marszowa i wojskowa, szczególnie wśród żołnierzy z Marsylii i jej okolic. To oni rozpropagowali ją na cały kraj, szczególnie w czasach rewolucji. 14 lipca 1795 roku została ogłoszona hymnem państwowym. Przez kolejne ponad sto lat była zastępowana, zakazywana i ponownie obierana hymnem narodowym. Ostatecznie władze III Republiki ustanowiło ją oficjalnym hymnem w 1879 roku. Po II wojnie światowej najpierw Czwarta, a potem Piąta Republika uznały ją za hymn państwowy.    

La Marseillaise

Marsylianka

przekład Edwarda Porębowicza

 

 

Allons enfants de la Patrie,
Le jour de gloire est arrivé.
Contre nous de la tyrannie
L’étendard sanglant est levé,
L’étendard sanglant est levé !
Entendez-vous dans les campagnes
Mugir ces féroces soldats ?
Ils viennent jusque dans nos bras
Égorger vos fils, vos compagnes.

Refrain:
Aux armes, citoyens,
Formez vos bataillons !
Marchons ! Marchons !
Qu’un sang impur
Abreuve nos sillons.

Que veut cette horde d’esclaves,
De traîtres, de rois conjurés ?
Pour qui ces ignobles entraves,
Ces fers dès longtemps préparés,
Ces fers dès longtemps préparés ?
Français, pour nous, ah quel outrage
Quel transport il doit exciter !
C’est nous qu’on ose méditer
De rendre à l’antique esclavage.

Refrain: Aux armes…

Quoi ! Des cohortes étrangères
Feraient la loi dans nos foyers !
Quoi ! Ces phalanges mercenaires
Terrasseraient nos fiers guerriers,
Terrasseraient nos fiers guerriers ?
Grand Dieu ! Par des mains enchaînées
Nos fronts, sous le joug, se ploieraient.
De vils despotes deviendraient
Les maîtres de nos destinées.

Refrain: Aux armes…

Tremblez, tyrans, et vous, perfides,
L’opprobe de tous les partis.
Tremblez, vos projets parricides
Vont enfin recevoir leurs prix !
Vont enfin recevoir leurs prix !
Tout est soldat pour vous combattre.
S’ils tombent, nos jeunes héros,
La terre en produit de nouveaux
Contre vous, tous prêts à se battre.

Refrain: Aux armes…

Français, en guerriers magnanimes
Portez ou retenez vos coups.
Épargnez ces tristes victimes
À regrets s’armant contre nous !
À regrets s’armant contre nous !
Mais ces despotes sanguinaires,
Mais les complices de Bouillé,
Tous ces tigres qui sans pitié
Déchirent le sein de leur mère !

Refrain: Aux armes…

Amour sacré de la Patrie
Conduis, soutiens nos bras vengeurs.
Liberté, Liberté chérie,
Combats avec tes défenseurs,
Combats avec tes défenseurs.
Sous nos drapeaux, que la victoire
Accoure à tes mâles accents,
Que tes ennemis expirants
Voient ton triomphe et notre gloire !

Refrain: Aux armes…

(Couplet des enfants)
Nous entrerons dans la carrière
Quand nos aînés n’y seront plus.
Nous y trouverons leur poussière
Et la trace de leur vertus !
Et la trace de leur vertus !
Bien moins jaloux de leur survivre
Que de partager leur cercueil,
Nous aurons le sublime orgueil
De les venger ou de les suivre.

Refrain: Aux armes…

I naprzód marsz, Ojczyzny dzieci,
Bo nadszedł chwały naszej dzień.
To tyran przeciw nam zawiesił
Zbroczony krwawo sztandar ten.
Zbroczony krwawo sztandar ten.
Słyszycie z bitew pól niesiony.
Żołnierzy przeokrutnych ryk?
Już idą, wam zaciągnąć stryk,
By zarżnąć wasze syny, żony

Refren:
Do broni, bracia dziś!
Zewrzyjcie szyki wraz!
I marsz, i marsz!
By ziemię krwią
napoić, przyszedł czas!

Cóż chce służalczy tłum i zmowy
Ludzi, co zdradę wszędzie ślą,
I łańcuch hańby już gotowy,
Czyjże kark skrępować chcą?
Czyjże kark skrępować chcą?
Wstyd nasz, Francuzi, czy czujecie?
Czy wasza krew nie burzy się,
Że tyran wolnych wtłoczyć chce
Pod jarzmo, co niewolnych gniecie?

Refren: Do broni…

Co? Stopa obcych najezdników
Świeży kwiat naszych wojowników
Ma skalać siedzib naszych próg?
Lec ma od miecza podłych sług?
Lec ma od miecza podłych sług?
Przebóg! Żołdacka dłoń skalana
Ma karki nasze w jarzmo wbić
A jeśli nam pozwolą żyć,
Masz to być łaską sług tyrana?

Refren: Do broni…

Biada despotom, zdrajcom biada!
Zadrżyj, o hańbo naszych dni!
Przez was Ojczyzna kona blada,
A ojcobójstwo woła krwi!
A ojcobójstwo woła krwi!
Wojaków dość, by was wyparli,
A jeśli zginie młodsza brać,
To Francja każe zmarłym wstać
I z mieczem na was spadną zmarli.

Refren: Do broni…

Francuzy, wielkoduszni wojownicy
Niosą lub wstrzymują cios!
Szczędzą te żałosne ofiary
Co się na nich boją unieść broń!
Co się na nich boją unieść broń!
Lecz nie tych krwawych despotów,
Lecz nie tych sprzedawczyków Bouillé
Te wszystkie bezlitosne tygrysy
Co matki łono rozerwały!

Refren: Do broni…

O miłości Ojczyzny święta!
Dziś w zemście prowadź, wspieraj nas.
O Wolności w sercach zaklęta!
Z obrońcy Twymi wespół walcz.
Z obrońcy Twymi wespół walcz.
Zwycięstwo z Tobą dziś wspaniałe,
Gdy z nami mężnych głosów duch.
Niech zobaczy śmierci bliski wróg
I tryumf twój, i naszą chwałę.

Refren: Do broni…

(tzw. Kuplet dziecięcy)
Żołnierskie wybierzemy losy,
Gdy nasi bliscy padną już,
To my ich odnajdziemy prochy,
To tam znajdziemy ślad ich cnót!
To tam znajdziemy ślad ich cnót!
Ich przeżyć nie jesteśmy radzi,
Wolimy z nimi dzielić grób.
Nam dany będzie zaszczyt ów
Ich pomścić albo pójść w ich ślady.

Refren: Do broni…


INNE SYMBOLE PAŃSTWOWE KRAJU:

Pieczęć:

Dewiza: Liberté, Egalité, Fraternité
(Wolność, Równość, Braterstwo)

Kokarda

Rewolucja Francuska - krwawy świt Nowej Europy - Strona 2 - POLTIMES

Symbole militarne:

Ilustracja
Kepi

Nazwy i kody

Kod alfa-2 FR
Kod alfa-3 FRA
Kod numeryczny 250
Kod ISO ISO 3166-2:FR
Kod samochodowy F

Kwiat: lilia

Marianne

Postać Marianne, kobiety ubranej w charakterystyczną czapkę fryzyjską uznaje się za jeden z nieoficjalnych symboli Francji. Często przedstawia się ją, jako obnażoną kobietę, prowadzącą lud Francji do boju. Jej najsłynniejsze przedstawienie pod tytułem La Liberté guidant le peuple (Wolność wiodąca ludzi na barykady) namalował Eugène Delacroix w 1830 roku.

Plik:Eugène Delacroix - Le 28 Juillet. La Liberté guidant le peuple.jpg

Semeuse

Jest jedna z kobiecych personifikacji Francji. Stworzył ją rzeźbiarz Oscar Roty w 1887 roku.

Plik:Semeuse autographe O.Roty.JPG

Kogut galijski

Kogut galijski to kolejny nieoficjalny symbol Francji. W języku łacińskim Gallus oznacza nie tylko mieszkańca Galii, a także właśnie koguta.  W średniowieczu uważany był za znak nadziei i wiary, a od czasów dynastii Walezjuszy i Burbonów zaczął być kojarzony z narodem francuskim. W czasach Wielkiej Rewolucji Francuskiej (1789-1799) stał się symbolem narodu, Napoleon Bonaparte zastąpił go jednak później orłem. Po upadku małego cesarza kogut wrócił do łask, jako symbol powstałej z chłopskiego pochodzenia, dumnej, upartej, odważnej i płodnej Francji.

Plik:Dessin coq au naturel.svg

Czapka wolności

Plik:Bonnet Phrygien.png

Krzyż lotaryński

(Croix de Lorraine lub Croix d’Anjou

Plik:ColombeyCroixLorraine.JPG

Tarcza Tricolore

Plik:Blason RF.svg


Copyright ©http://empiresilesia.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back To Top
%d bloggers like this: