Podróże

Podróże z żartem – Ankershagen, Alt Rehse oraz pałacowa wyspa Mirow

ar

Trzy niewielkie miejscowości oferujące zaskakująco wiele ciekawych miejsc do zobaczenia. Polecamy…

Dane Mirow Ankershagen Alt Rehse
Liczba mieszkańców 3933 524 362 
Powierzchnia 156,42 km2 28,19 km2 9,11 km²
Powiat Mecklenburgische Seenplatte Mecklenburgische Seenplatte Mecklenburgische Seenplatte
Kod pocztowy 17252 17219 17217
Kraj związkowy Mecklenburg-Vorpommern Mecklenburg-Vorpommern Mecklenburg-Vorpommern
Strona internetowa http://www.amt-mecklenburgische-kleinseenplatte.de/ http://www.ankershagen.de/  

 

 

Mirow

Wappen der Stadt Mirow

Troszkę historii…

Mirow to niewielkie miasteczko (otrzymało prawa miejskie w 1919 roku), słynne ze swojej wyspy pałacowej. Urodziła się tutaj Zofia Charlotta Mecklenburg-Strelitz, żona króla Wielkiej Brytanii Jerzego III, matka dwóch przyszłych królów Anglii oraz mecenaska Mozarta i Bacha. Nazwa miejscowości wywodzi się od słowiańskiego słowa mir, co oznacza pokój. Pierwotnymi właścicielami sołectwa był zakon joannitów, którzy na małej ówczesnej pół-wysepce zbudowali zamek. W 1701 roku miejscowość znalazła się w nowo-utworzonym księstwie Mecklenburg-Strelitz. 


No to zwiedzamy…

Pałacowa wyspa to wielka atrakcja tej niewielkiej miejscowości. W XVIII wieku była jedną z posiadłości książąt Mecklenburg-Strelitz. Na wyspę wchodzi się przez wybudowaną 1588 roku renesansową bramę. Nieopodal znajduje się najstarszy budynek w mieście – kościół joannitów, odbudowany po pożarze w 1742 roku. Głównym obiektem całej wyspy jest barokowy pałac, wybudowany według projektu Christopha Juliusa Löwe. Zachwycają w nim bogate wnętrza. Obecnie znajduje się tam muzeum i ciekawe wystawy czasowe. Warto pospacerować po romantycznym parku i znaleźć chwilę na przekroczenie niewielkiego mostku i podziwianie Mirower See z ławeczki na niewielkiej wysepce miłości.

Pałac w Mirow. 

Ankershagen

Wappen der Gemeinde Ankershagen
Ankershagen nazywane jest wrotami do parku narodowego Müritz, co już samo w sobie powinno być doskonałą rekomendacją. Obecnie ta niepozorna wioska pochwalić może się także ciekawym muzeum, które poświęciło swojemu wybitnemu dziecięciu: Henrykowi Schliemannowi – odkrywcy Troi.

Troszkę historii…

Okolice wioski zamieszkane były już w epoce brązu. Pierwsze piśmienne wzmianki pojawiają się w 1252 roku. W średniowieczu była siedzibą rodową rodziny von Holstein.


No to zwiedzamy…

Park narodowy Müritz – to wspaniała kraina 107 jezior (Müritz to drugie największe jezioro w Niemczech), a także bagna i torfowiska, a to wszystko w otoczeniu gęstych lasów. 

Logotyp Park Narodowy Müritz

Powierzchnia 322 km2
Wysokość 62 (Müritz) do 143 m n.p.m. (Hirschberg)
Założenie 1990 r.
Typ krajobrazu jeziora, szuwary, bagna, lasy, łąki.

Do najciekawszych okazów fauny parku należny bogaty świat ptaków: w tym bieliki, żurawie i bociany czarne.

Muzeum Heinricha Schliemanna – niedawno odnowione muzeum mieści się w dawnym domu farnym, w którym dzieciństwo spędził Schliemann. W muzeum można zobaczyć eksponaty związane z życiem wielkiego odkrywcy, w tym jego rzeczy prywatne oraz cenne zabytki odkryte przez niego w czasie rozlicznych wykopalisk. Ekspozycje zrealizowano w nowoczesny sposób z rozlicznymi stanowiskami multimedialnymi. Dzieci powinna zainteresować rekonstrukcja konia trojańskiego, będąca jednocześnie zjeżdżalnią. W muzeum mieści się także niewielki sklepik i kafejka. Cena dla osoby dorosłej wynosi 6,00 €.

Popiersie Heinricha Schliemanna.

Lindenallee 1
17219 Ankershagen

info@schliemann-museum.de
www.schliemann-museum.de

Heinrich Schliemann

Odkrywca Troi, Myken i Tyrynsu urodził się w 1822 roku w niewielkiej miejscowości Neubukow. W wieku 7 lat otrzymał od rodziców „Ilustrowaną historię świata” Jerrera, w której znajdowała się ilustracja pożaru Troi, która tak zafascynowała młodego chłopaka, że już w tak młodym wieku postanowił poświecić wszystkie siły, by odnaleźć to mityczne wówczas miejsce. Po śmierci matki, ojciec ze względów finansowych zmuszony był oddać młodego Heinricha pod opiekę brata – pastora w Ankershagen. Już w wieku 14 lat Schliemann podjął swoja pierwsza pracę, wkrótce zaś zaciągnął się na okręt handlowy jako majtek.  Statek jednak nieszczęśliwie zatonął, a cudem ocalałego Schliemana morze wyrzuciło u wybrzeży Holandii, w której został i podjął pracę w firmie handlowej. Jego dalsze życie to szereg podróży, założenie własnej firmy, prowadzącej handel w Rosji a w końcu kierowanie bankiem w Kalifornii. Dzięki temu Schliemann dorobił się dużej fortuny. Nie zapomniał jednak o swoim marzeniu z dzieciństwa. W końcu będąc już sytuowanym człowiekiem postanowił je zrealizować. 

Podobny obraz

Kościół – wczesnogotycki kościół należący do ciekawych przykładów budownictwa z cegły wypalanej. 

Pałac w Rumpshagen – obecnie pełni rolę budynku mieszkalnego. To dwu-poziomowy pałacyk, nakryty mansardowym dachem. Zewnętrznej całości dopełnia środkowy ryzalit, czyli wysunięta do przodu część elewacji budynku, która sama w sobie sprawia bardzo pozytywne wrażenie. Rumsphagen to malutka miejscowość w gminie Anakershagen, w której można zobaczyć jeszcze niewielki kościółek z cegły wypalanej.  

Pałac w Rumpshagen.

Alt Rehse

Wappen von Alt Rehse

Wioska ta jest jednym z niewielu przykładów zrealizowanego narodowo-socjalistycznego krajobrazu. Obecnie liczy zaledwie ponad 350 mieszkańców. W 1934 roku narodowo-socjalistyczny związek lekarzy niemieckich przejął miejscowość i założył tam Führerschule der Deutschen Ärzteschaft, kształcącą lekarzy i medyków. W latach 1935-1941 wykształciła od 10 000 do 12 000 lekarzy, aptekarzy i położnych. Placówka miała ważne znaczenie strategiczne, o czym świadczą wizyty nazistowskich prominentów w ośrodku, na czele z Rudolfem Hessem, Reinhardem Heydrichem oraz Heinrichem Himmlerem. Ośrodek w Alt Rehse kształcił postawy silnie zideologizowane, podkreślano teorię ras. W myśl nazistowskiej polityki zdecydowano się zburzyć zabudowania dotychczasowej wioski, a w ich miejsce zaprojektowano nazistowską wioskę przyszłości. Wzniesiono 22 budynki mieszkalne z muru pruskiego (konstrukcja ryglowa) oraz przebudowano budynki dworskie. Powstały także stadion sportowy i hala gimnastyczna. Obecnie w miejscowości mieści się świątynia Hardcore buddystów, a sama wioska pełni rolę pomnika historii.

Świątynia hardcorowych buddystów.

 

Dom kryty strzecha i o konstrukcji z muru pruskiego.

Copyright ©http://empiresilesia.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back To Top
%d bloggers like this: