Szanuj las. Bądź cierpliwy. Skup się. Darkwood.
Oficjalnie gra miała premierę 17 sierpnia 2017 roku, choć już znacznie wcześniej trafiła do usługi Steam Early Access. Twórcą gry jest polskie studio Acid Wizard Studio (nad grą pracowało oczywiście więcej osób, ale większość rozgrywki przygotowała jedynie trójka programistów). Zostało ono założone w 2013 roku w Warszawie. W 2013 roku twórcom Darkwooda udało się uzbierać $57,000 na platformie Indiegogo, co pozwoliło twórcom dokończyć produkt.
Projektanci gry wśród inspiracji, jakimi kierowali się w czasie produkcji, wymieniali twórczość Davida Lyncha, braci Strugackich, Stanisława Lema. Inspirowali się także takimi grami jak Fallout, Dark Souls, Project Zomboid, Teleglitch. Silną inspiracja był także słowiański folklor, a także jak powtarzali: No i, cóż, życie. W ramach akcji promocyjnej przygotowano również aktorski trailer wyprodukowany przez polskie studio Film Fiction. Twórcy udostępnili także swoją grę za darmo do pobrania na torrentach. Gra została przeniesiona na konsole, miedzy innymi Nintendo Switch, przez Crunshing Koalas.
Akcja gry toczy się w tajemniczym, mrocznym miejscu gdzieś na terytorium bloku sowieckiego pod koniec lat 80. XX wieku, gdzie tajemniczy las pochłonął dużą część terenu i nadal się rozrasta. Wiele osób zostało uwięzionych przez las, a dziwna plaga niszczy ocalałych, zabijając ich i powodując przemianę ofiar w potwory i ohydne stworzenia. Grupa o nazwie „The Outsiders”, składająca się głównie z urzędników państwowych i żołnierzy, została wysłana, aby zbadać las, tworząc kryjówki i system tuneli umożliwiających wejście do lasu i wyjście z niego. W momencie rozpoczęcia gry większość członków Outsiders nie żyje lub została ewakuowana ze strefy.
Pod względem gameplayu gra polskiego studia jest zaskakująco bogata. Rozgrywkę śledzimy z góry (top-down), co już samo w sobie, w tego typu grach, wydaje się posunięciem zaskakującym, a jednak udanym. Do dyspozycji graczy oddano półotwarty, niezwykle bogaty świat, w którym gracz odblokowuje nowe obszary w miarę postępów fabuły. W swym mikroświecie gra zawiera system rzemiosła, cykl dnia i nocy, interakcje z postaciami niezależnymi (NPC), system umiejętności, skradanie się i walkę, a także wiele wątków fabularnych, które zmieniają różne aspekty świata.
W grze występują sześć wielkich obszarów:
- Sucha Polana;
- Głuchy Las;
- Stara Knieja;
- wioska (w miejscu tym, czas gry ulega zamrożeniu);
- Mokradła;
- Miasto w epilogu.
Warto zaznaczyć, że lokalizacja poszczególnych elementów mapy jest generowana losowa, dlatego każda rozgrywka jest inna.
Gra podzielona jest na dwie fazy: dzienną oraz nocną. W ciągu dnia gracz eksploruje świat i zbiera zapasy, a także naprawia swoją kryjówkę, tworzy nowe przedmioty i ulepszenia przy stole warsztatowym. Przy kuchence, której opary chronią dodatkowo „dom” protagonisty, można ugotować płyn z halucynogenów, który obdarza bohatera specjalnymi umiejętnościami. Niestety nic za darmo, gdyż oprócz umiejętności o działaniu pozytywnym, musimy wybrać także te negatywne.
Całkowicie inaczej wygląda rozgrywka w nocy. Wtedy, gdy budzą się demony, musimy walczyć o przetrwanie w kryjówce. Nic oczywiście nie stoi na przeszkodzie, aby wyjść, co jednak dość szybko zazwyczaj kończy się śmiercią. Za przetrwanie bezpiecznie nocy otrzymujemy bonus u handlarzy. Istotą nocnej rozgrywki jest zaplanowanie obrony: budujemy więc barykady, zasłaniamy okna, dbamy o paliwo do generatora, ustawiamy pułapki. Nie zawsze to jednak wystarczy, a niektóre noce obfitują w wydarzenia specjalne.
W prologu wcielamy się w postać Doktora. Sam początek gry ma charakter tutoriala i doskonale wprowadza w styl późniejszej rozgrywki. W czasie rozgrywki spotykamy również protagonistę, którym kierujemy w drugiej części prologu, starając się uciec z domu doktora. Następnie w Rozdziale 1 staramy się odnaleźć doktora, a w rozdziale 2 uciec z lasu. W tym rozdziale zostajemy przeniesieni na nowy obszar, podczas gdy poprzednie zostają zablokowane i nie można do nich wrócić. Grę kończy krótki epilog.
Działania gracza w czasie rozgrywki w znacznym stopniu kształtują fabułę. Każda interakcja z postaciami niezależnymi wpływa na zakończenie gry i poszczególne wątki poboczne. Gra ma dwa różne zakończenia, a fabuła każdej postaci jest definiowana przez inne, mniejsze działania, a także przez to, które z tych zakończeń osiągnął gracz. 
Świat przedstawiony w Darkwood jest po prostu genialny, podobnie jak i magiczny, wręcz nierealny klimat. Dla polskiego gracze fantastycznym motywem są znajdźki: tu mamy zdjęcie Fiata 126p, a tam „Trybunę Ludu”. W grze aż czujemy, że jesteśmy gdzieś we wschodniej Polsce.
Świetnie zarysowane są postacie niezależne:
- Doktor – człowiek rozdarty wewnętrznie, który starał się leczyć plagę, stracił całą rodzinę i popadł w obłęd;
- Wilkołak (Wolfman);
- Rowerzysta (Bike Man) – pijany cyklista, który pomorze nam w przeprowadzkach;
- Piotrek, który marzy o tym by polecieć w kosmos jak Jurij Gagarin;
- Kobieta-Kurczak (Chicken Lady) – siostra Pięknej Damy i Janka (którego zabijamy w prologu), mieszka w wiosce;
- Muzyk (Musician) – jedna z trzech głównych postaci w niezależnych w grze;
- Handlarz (Trader);
- Babcia Grzybiarka (Mushroom Granny);
- Ślimak (Snail) – olbrzymi ślimak;
- Trójca (The Tree);
- Gadające drzewo (Talking Tree);
- Słonie (Elephants) – dzieci wraz z opętaną matką, fanką masek przeciwgazowych;
- Kaleka (Cripple) – który marzy o zniszczeniu Mówiącego drzewa.
A także Marcinek, mieszkańcy wioski, Hanuska, Piękna Panna i inni. W grze przeciwko nam występuje wielu przeciwników, takich jak psy i ich zmutowane odpowiedniki, chrupki i ich silniejsze odpowiedniki, czerwone chrupki, Banshee, czarownice, dzikusy, mutanci, człowieki grzyby i człowieki krokodyle. Dobór przeciwników jest świetny. Możemy walczyć nawet z łosiem lub polować na króliki.
Pod względem technikaliów gra, choć nie jest idealna, także zaskakuje niezwykle pozytywnie. O ile wielkiego wrażenia nie robi jakość tekstur, to już oświetlenie, swoista gra światła i cienia, prezentuje się fenomenalnie. Genialne jest udźwiękowienie, które nieustannie buduje atmosferę niepokoju. Dodatkowo gra posiada naprawdę wiele różnego rodzaju mechanik i może się zdarzyć, że w czasie jednej rozgrywki nie odkryjemy wszystkich. Podobnie zbudowana jest fabuła, gdyż niektóre wybory sprawiają, że gra podąży całkowicie inną linią fabularną.
Ostatnią wielką zaletą gry (choć niekoniecznie wszystkie zostały wymienione w tym tekście – po prostu jest ich zbyt wiele) jest niewątpliwie to, że jest ona po prostu trudna. Na żadnym etapie rozgrywki gracz nie jest prowadzony za rękę, nie ma tu znaczników. Sami musimy kontrolować czas, szukać miejsc na mapie, dochodzić w jaki sposób odkryjemy fabułę.
System walki nie jest łatwy, choć daje ogromne możliwości. Można atakować wrogów frontalnie, ale w pierwszej fazie rozgrywki zwykle nie kończy się to dobrze. Trzeba szukać innych możliwości: tworzyć lepsze bronie, pułapki, uciekać, omijać, zwabiać przeciwników w pułapki i tak dalej. Później otrzymujemy lepsze bronie, ale amunicji do nich nigdy nie jest pod dostatkiem. Generalnie zasoby w grze są nieodnawialne, więc po pewnym czasie musimy zacząć nieźle kombinować skąd wziąć ich więcej. Crafting rozwiązano dobrze, choć na szczęście niezbyt skomplikowanie.
Pozostaje nam zatem czekać na zapowiedzianą drugą część gry, która jest opracowywana przez Ice-Pick Lodge i wydawana przez Hooded Horse pod nadzorem oryginalnych twórców z Acid Wizard Studio.
Copyright ©http://empiresilesia.pl
