Podróże z żartem – Sulzburg i St. Cyriak

Sulzburg wraz z Laufen i St. Ilgento malowniczo położone miasteczko, słynne ze swych winiarni oraz kościoła St. Cyriak.

Dane Sulzburg
Liczba mieszkańców 2771
Powierzchnia 22,73 km2
Powiat Breisgau-Hochschwarzwald
Kod pocztowy 79295
Kraj związkowy Baden-Württemberg
Strona internetowa http://www.sulzburg.de/
 Herb Herb
Znalezione obrazy dla zapytania Sulzburg
Panorama Sulzburga.

Sulzburg

Miasteczko zaliczane jest do jednego z najstarszych w Europie kurortów górskich i znajduje się w południowych Schwarzwaldzie. Nieopodal miasteczka leżą dwie małe miejscowości Laufen i St. Ilgen znane z produkcji wyśmienitego wina i swoich winiarni. Obie do Sulzburga przyłączone zostały w 1973 roku.

Trochę historii:

Po raz pierwszy Sulzburg pojawia się w dokumentach klasztoru Lorsch w Hesji w 821 roku jako Sulzibergeheim. W średniowieczu miasteczko pełniło rolę ośrodka górnictwa, zlokalizowano tutaj także klasztor, a sama miejscowość przechodziła z rąk do rąk lokalnych margrabiów. Już z 1283 roku pochodzi pierwsza pieczęć miejska.  W 1500 roku żydzi otrzymali list żelazny, który pozwalał im się osiedlać na tym terenie, z tego też okresu pochodzi ich cmentarz. W połowie XVI wieku miejscowość, posiadając zamek, kopalnie oraz klasztor należący do biskupa Bazylei szczyciło się spokojem i dobrobytem, któremu upadek przyniosła wojna trzydziestoletnia (tylko 1/4 mieszkańców przeżywał okres wielkiej dziejowej zawieruchy). Kolejny smutny okres w dziejach miasta i okolic ro czas wojen francuskich (1672-1694). W 1722 roku z powodu nierentowności lokalni władcy musieli zamknąć kopalnie. W 1769 spłonął klasztor, na szczęście ogień nie dosięgnął klasztornego kościoła. W 1846 roku Sulzburg zamieszkiwało 416 żydów (32% mieszkańców). W 1894 roku miasteczko otrzymało połączenie kolejowe.  W 1971 roku uznane zostało za tzw. Luftkurort. Do największych przedsiębiorstw na terenie gminy należy Hekatron, producent sprzętu ochrony przeciwpożarowej.

Do największych wydarzeń kulturalnych należy bez wątpienia Burefasnet czyli niedzielny pochód przebierańców ulicami miasta.

Umzug Sulzburg
Burefasnet w Sulzburgu. Na drugim planie brama miejska.

Jedzenie oraz przede wszystkim dodawane do niego lokalne wina stanowią ciekawą alternatywę po zwiedzaniu. Warto spróbować sezonowych dań z popularnymi i uwielbianymi przez Niemców szparagami. Warto zajrzeń do takich restauracji jak Hirschen (Hauptstrasse 69) czy La Maison Eric (im Brühl 7). Należy rówiez odwiedzic liczne winiarnie w tym Winzekeller Laufener Altenberg (Weinstrasse 48).

Warto wspomniec także o SOS-Kinderdorf Schwarzwald czyli jednej z 16 w całych niemczech wiosek dzieci.

DO ZOBACZENIA

Muzeum górnictwa.

Brama miejska – należy do symboli miasteczka. Przez lata swego istnienia była wielokrotnie przebudowywana.Cmentarz żydowski – Pierwotny cmentarz dla sulzburskich żydów powstał w połowie XVI wieku. Doi dzisiaj można tam podziwiać wiele zachowanych macew.

Synagoga – dawna synagoga w latach 1821-1822 została przebudowana przez Johanna Ludwiga Weinbrennera w mieszance stylo neobarokowego i klasycystycznego. Stanowiła centrum lokalnej kultury żydowskiej. To że nie spłonęła w czasie nocy kryształowej zawdzięczała tylko temu, że otaczały ją ściśle normalne, mieszczańskie domostwa. Mimo tego, uległa sporym zniszczeniom w środku, wybito tez wszystkie okna. W kolejnych latach pełniła role magazynu uniwersyteckiej biblioteki oraz mieściła się tam fabryka. W latach 70 XX wieku synagodze podarowano drugie życie, odrestaurowano ja i ustanowiono pomnikiem kultury.

Dom aukcyjny oraz ratusz – na miniaturowym rynku, gdzie w czasie adwentu mieści się Weihnachtsmarkt,  znajduje się powstały w latach 1830-1835 ratusz, który kiedyś stanowił pałac jednego z licznych tutejszych handlarzy winem. Nieopodal niego znajduje się obecny dom aukcyjny Kaupp. Jest to pozostałość po renesansowym zamku grafa Georga Friedricha, który został zbudowany w latach 1599-1604.

St. Cyriak (jeden z najstarszych kościołów w Niemczech) – powstał jeszcze przed 993 rokiem, gdyż na ten rok datuje się pierwszy znany dokument w którym figuruje obiekt. Został on wystawiony przez kancelarię cesarza Ottona III.  W 1010 roku graf Birchtilo sprowadził w to miejsce benedyktynów. Samo miasto, jako centrum górnictwa liczyło zaledwie 847 mieszkańców, jednak posiadało prawa miejskie i mury miejskie. W 1555 roku klasztor benedyktynów został zamknięty, a Sulzburg wraz z okolicą stał się gminą ewangelicką. Kościół w kolejnych wiekach podupadał,a w 1835 roku, kiedy to wybudowano nowy kościół miejski, gmina przejęła zabudowania starego kościoła. Od 1955 trwa stała renowacja kościoła.

  Kościół wybudowano bez udziału kamieniarza, jego jedynymi budowniczymi byli murarze. Środek pozbawiony jest zdobień, a nagie ściany pokryte były freskami, które obecnie powoli odkrywa się spod późniejszych warstw farby. Wrażenie robi stara krypta, gdzie zachowały się resztki ornamentyki z samego początku istnienia kościoła. Warto zwrócić uwagę również na płyty nagrobne oraz współczesne (z 1983 roku) organy.

Święty Cyriak

Cyriak był jednym z rzymskich arystokratów, który po nawróceniu na chrześcijaństwo wyrzekł się swoich dóbr, rozdając je ubogim. Według tradycji chrześcijańskiej został następnie służącym niewolników. Z rozkazu cesarza Maksymiana został pozbawiony życia około 305 roku. Tradycja przypisuje mu wygnanie diabła z ciał córek króla Persji i cesarza Dioklecjana.

Ilustracja

Wnętrze kościoła St. Cyriak.

Bibliografia:

Hauser U., Fries H., Sulzburg. St. Cyriak, 2011.

Armbruster J., Sulzburg, Laufen & St. Ilgen, Sulzburg 2016.

Copyright ©http://empiresilesia.pl

http://empiresilesia.pl/wp-content/uploads/2018/01/19.jpg

Zapisz

Post Author: Rulez260

1 thought on “Podróże z żartem – Sulzburg i St. Cyriak

    Ania

    (20 sierpnia 2020 - 19:20)

    Z ochotą zwiedziłabym kościół oraz muzeum górnictwa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

+ 21 = 25