Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Historia Widok na twierdzę chocimską.
Bukowina/Podole, Ukraina – 06-12.09.2015, cz.1

Bukownia to kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem. Głównym miastem regionu, nazywanego Bukowiną północną, należącego do UkrainyCzerniowice. Podole zaś to kraina historyczna leżąca nad północnymi dopływami środkowego Dniestru i w górnym biegu rzeki Boh. Jej głównym miastem jest Kamieniec Podolski.

Bukowina dzieli się obecnie na część Północną należącą do Ukrainy oraz Południową, wchodzącą w skład Rumunii. Wcześniej w roku 1918, po rozpadzie monarchii austro-węgierskiej, wraz z resztą Bukowiny weszła w skład Rumunii. Po 1940 włączona w skład ZSRR. Głównym miastem regionu ukraińskiego są Czerniowice (264 134 mieszkańców w 2014).

6b3876118544c197b9c5ed00f9425d6d

Garść Historii.

Bukowina znajduje się od najwcześniejszych dziejów u przecięcia różnych szklaków nie tylko handlowych na wschodzie Europy. Porośnięta niezamieszkaną puszczą łączyła Zadniepsze z Czechami i Węgrami. W X i XI wieku należała do Rusi Kijowskiej. Wokół tego szlaku powstawały niemal jedyny osady na Bukowinie, m.in Chocim i Kamieniec Podolski. Następnie Bukowina przeszła we władanie Księstwa Halickiego, by w XIV wieku znaleźć się w granicach Mołdawii. Centrum władzy znajdowało się w Suczawie (dziś Bukowina południowa, należąca do Rumunii), gdzie powstała prawosławna metropolia. Na północy, głównym miastem były z kolei Czerniowice. Wtedy właśnie Bukowina stała się ważnym węzłem handlowym łączącym wschód z zachodem i północ z południem. W pierwszej połowie XVI wieku Turcy osmańscy podbijając Mołdawię zajmują także Bukowinę, choć północne jej części (Czerniowice) należą za sprawą Sobieskiego przez pewien czas do Polski, a następnie zostają oddane Mołdawii. Wtedy też północna część Bukowiny staje się w pewnym sensie multikulturowa, zaś w Czerniowicach tworzą się skupiska żydowskie i ormiańskie.

Bukowina.

Bukowina swą nazwę zawdzięcza ogromnym połaciom lasów bukowych, które niegdyś pokrywały niemal cała jej powierzchnię. I faktycznie, podczas podróży po ukraińskiej Bukownie mijamy ogromne głównie bukowe lasy. Ukraińskie służby leśne, dla podróżników przygotowały miejsca postojowe, które mogą się stać bazą wypadową do pieszych wycieczek po lasach. Należy jednak uważać, gdyż oprócz dzików, czy jeleni, można natknąć się jeszcze na jedne z nielicznych ocalałych watach wilków.

Rady.

– Warto posiadać Zieloną Kartę (ubezpieczenie dla kierowców za granicą; karta wydawana jest bez opłat), o którą na pewno zapyta ukraiński policjant w razie kontroli.

– Jeśli poruszacie się samochodem, musi się w nim znajdować właściciel lub współwłaściciel pojazdu. Nie musi być kierowcą, jednakże musi znajdować się w pojeździe, bądź też trzeba posiadać pełnomocnictwo zezwalające na użytkowanie samochodu, przetłumaczone na język ukraiński.

– Drogi na Ukrainie, pozostawiają wiele do życzenia, i o ile te główne nadają się do jako takiej jazdy, to już poboczne sprawiają wiele problemów. Warto zastanowić się nad autem o wysokim zawieszeniu. Wiele dróg pozbawiona jest znaków poziomych, a znaki pionowe umieszczone są w takich miejscach, że naprawdę trudno je zauważyć. Tak zwane Traffic Police, czyli lotne posterunki policji, mieszczą się w specjalnych budkach na ważnych skrzyżowaniach głównych dróg. Warto stosować się do ograniczeń prędkości, gdyż ukraińscy milicjanci nie należą do najmilszych (choć oczywiście nie wszyscy, my raz mieliśmy szczęście, ale była z nami rodowita Ukrainka, która sobie porozmawiała z panem milicjantem, co w efekcie doprowadziło do uwolnienia naszego pojazdu), i co najważniejsze nie znają innych języków oprócz ukraińskiego i rosyjskiego.

Widok na twierdzę chocimską i cerkiew.

Widok na twierdzę chocimską.

Zamek w  Chocimiu.

Twierdza chocimska, znajduje się na skalistym brzegu Dniestru, obecnie w powiecie czerniowieckim w Besarabii. Powstała w miejsce dawnego drewnianego fortu, a jej budowa trwała kilkanaście lat, ostateczny kształt przyjmując pod panowanie mołdawskich hospodarów, którzy znacznie rozbudowywali to miejsce przez lata. Powstały wieże,  wysokie na czterdzieści a szerokie na sześć metrów mury (w późniejszych wiekach twierdza przechodziła kolejne rozbudowy). Po przejściu Mołdawii pod panowanie tureckie, twierdza stałą się garnizonem janczarów, wkrótce też Imperium Osmańskie rozbudowało ją i umocniło. Przez kolejne dziesięciolecia twierdza przechodziła z rąk do rąk, by ostatecznie w ramach Hospodarstwa Mołdawskiego znalazła się ponownie w rękach Turcji. W XIX wieku zamek znalazł się w rękach Rosjan, a później Rumunii, zaś w wieku XX stała się ona częścią Ukrainy.

Bilet wstępu do zamku kosztuje 10 hrywien. Miasto od twierdzy dzieli około 25 minut piechotą, zaś przed samym zamkiem znajduje się coś na kształt centrum turystycznego z „ciekawymi” toaletami. Można tam również w bazarowym stylu zakupić pamiątki. Na terenie zamkowym znajduje się również muzeum poświęcone twierdzy.

11998000_850275195089225_1929204029_n

Widok na Dniestr wprost z twierdzy chocimskiej.

Józef_Brandt,_Bitwa_pod_Chocimiem

Bitwa pod Chocimiem, 1621; na białym koniu z buławą hetman Jan Karol Chodkiewicz. Obraz autorstwa Józefa Brandta z 1867 roku.

A oto co o Chocimiu napisano w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom I (Aa – Dereneczna), 1880:

Chocimchocim 2chocim 3

Warto zajrzeć.

  • Księga pamiątkowa i adresowa wygnańców wojennych z Galicyi i Bukowiny 1914-1915 oraz Album pamiątkowy. Cz. 3. Prowincya i Bukowina w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej.
  • http://bukowina.org.ua/bukowina

Do poczytania.

  • E. Biedrzycki, Historia Polaków na Bukowinie, Kraków 1973
  • E. Kłosek, Polskie wsie na Bukowinie, w: K. Feleszko i J. Molas (red.) Wspólnota kultur i języków, Warszawa 1992
  • Otton M. Żukowski, Bukowina pod względem topograficznym, statystycznym i historycznym ze szczególnym uwzględnieniem żywiołu polskiego, Czerniowce 1913
  • K. Feleszko, J. Molas, Wł. Strutyński (red.), Bukowina. Blaski i cienie „Europy w miniaturze”, Warszawa 1995
  • M. Jurecki, Bukowina, kraina łagodności. Rumunia, Ukraina – przewodnik turystyczny, Kraków 2001
  • H. Krasowska, Górale polscy na Bukowinie Karpackiej. Studium socjolingwistyczne i leksykalne, Warszawa 2006.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Tom I (Aa – Dereneczna), 1880.

Zapisz

Zapisz

About the author

Related Post

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Ankieta

Jak podoba się wam nowa wersja bloga?

View Results

Loading ... Loading ...
Kalendarz
Lipiec 2017
P W Ś C P S N
« Cze    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
Licznik odwiedzin
Darmowy licznik odwiedzin